woensdag 30 juli 2014

Amnesty-onderzoeker: Pas op met Gazaanse getuigenissen

 

Amnesty onderzoeker Donatella Rovera zei eerder over Palestijnse getuigenissen uit de Gazastrook:

 

“In Gaza kreeg ik onvolledige of onjuiste informatie van familieleden van burgers die per ongeluk waren gedood door ‘bedrijfsongevallen’ met explosies, of door raketten die door Palestijnse gewapende groepen naar Israel waren afgeschoten maar slecht functioneerden, en over burgers die waren gedood door Israelische aanvallen op nabijgelegen stellingen van Palestijnse gewapende groepen. Geconfronteerd met ander bewijsmateriaal dat langs andere weg was verkregen, zeiden sommigen dat zij bang waren voor wraakoefeningen door de gewapende groepen.”

 

De vraag dringt zich op, nu het bewijs zich opstapelt dat Hamas liegt en eigen burgers doodt,verhindert te vluchten, als menselijk schild inzet en journalisten intimideert, waarom men daarover niks zegt in de media. Zelfs Nederlandse commentatoren of hoofdredacteuren zeggen er niks over. Wel krijgen we de versie van gebeurtenissen uit Gaza steeds kritiekloos voorgeschoteld, met af en toe een korte melding dat Israel dit of dat ontkent. Dit is geen professionele journalistiek. Dit is broddelwerk, dit is serieuze media onwaardig. En mensen krijgen er een totaal verkeerd beeld van wat betreft hoe Israel te werk gaat, met vreselijke gevolgen voor in Nederland wonende Joden.

 

RP

-------------------

 

Amnesty-onderzoeker: Pas op met Gazaanse getuigenissen

http://www.cidi.nl/amnesty-onderzoeker-pas-op-met-gazaanse-getuigenissen/

in Israel / door Elise Friedmann / op 29/07/2014 om 14:45

De mensenrechtenraad van de VN (de HRC) zet weer een commissie op die gaat onderzoeken of (uitsluitend) Israel oorlogsmisdaden heeft gepleegd tijdens de antiraketoperatie in Gaza. Dit is woensdag besloten. Alleen de VS stemden tegen, Europese landen onthielden zich van stemming. Israel veroordeelde het onderzoek meteen. Het heeft nog slechte herinneringen aan de vorige keer dat een dergelijke commissie werd ingesteld, in 2008. Israel werkte toen niet mee en het rapport van de zgn. commissie-Goldstone was vernietigend. Pas in 2011 nam Goldstone hier veel van terug.

 

Herroeping

Als ik toen had geweten wat ik nu weet, was het een heel ander rapport geworden”, schreef Goldstone in 2011 in de Washington Post. Hij deed dit na het rapport van onafhankelijke experts dat volgde op de aanbevelingen van de commissie-Goldstone. Dat concludeerde dat “Israel veel had geïnvesteerd in het onderzoeken van ruim 400 aantijgingen,” terwijl Hamas “geen enkel onderzoek had ingesteld naar het afschieten van raketten en mortieren naar Israel.”
Maar toen Goldstone zijn herroeping schreef, was het al te laat. Intussen had het rapport al bijgedragen aan de zwarte beeldvorming over ‘Israel als oorlogsmisdadiger’.
Netanyahu noemde dit nieuwe onderzoek, dat wéér alleen de daden van Israel onder de loupe gaat nemen, een aanfluiting:

“In plaats van Hamas te onderzoeken, dat een dubbele oorlogsmisdaad begaat door raketten te schieten naar Israelische burgers terwijl het zich verstopt achter Palestijnse burgers, roept de HRC om een onderzoek naar Israel, dat ongekende inspanningen heeft geleverd om Palestijnse burgers buiten de gevechtshandelingen te houden door pamfletten af te werpen, telefoongesprekken te voeren en sms-berichten te verzenden.”

Het is begrijpelijk dat Israel hier niet aan wil meewerken, maar het laat zich aanzien dat deze commissie weer alleen zal afgaan op eigen vooronderstellingen en getuigenissen van Palestijnen. Ook de commissie-Goldstone deed dit, ‘bij gebrek aan enig bewijs’ zoals Goldstone in 2011 toegaf.

Struikelblokken bij onderzoek

“Er zijn veel struikelblokken bij het onderzoeken van mogelijke oorlogsmisdaden, misdaden tegen de menselijkheid en andere overtredingen van het humanitair recht in de context van een gewapend conflict”, schreef Amnesty International-onderzoeker Donatella Rovera, die al twintig jaar aan het hoofd staat van veldonderzoekmissies naar dergelijke zaken in april dit jaar.
Zij deed ook onderzoek in de Palestijnse gebieden en wees in haar artikel “Challenges of monitoring, reporting, and fact-finding during and after armed conflict” onder andere op de speciale problemen die onderzoekers hebben met getuigenissen van Palestijnen in de Gazastrook. (Lees het hele artikel hier.)
Haar waarschuwingen zijn uiterst relevant voor de nieuwe commissie van de HCR.
Onderzoekers in oorlogsgebieden in het algemeen hebben te maken met problemen bij het toegang krijgen tot de gebieden waar het conflict wordt uitgevochten, en daarna wordt bewijsmateriaal, al of niet bewust, snel verwijderd, vernietigd of aangetast. Dit leidt soms tot verkeerde veronderstellingen bij de onderzoekers. Zij noemt als voorbeeld foute conclusies over de plaats van inslag van clusterbommen in Syrië.
Bovendien is het voor burgers vaak moeilijk om gebeurtenissen waarin zij verwikkeld raken accuraat te beschrijven. In Gaza en andere plaatsen beschreven burgers “wat zij dachten dat artillerie- of bominslagen waren door ver verwijderde regeringstroepen die vlakbij hun huis neerkwamen, terwijl de harde knallen en trillingen in werkelijkheid werden veroorzaakt doordat oppositiestrijders vlakbij hen mortieren of raketten afvuurden”, schrijft Rovera:

“Voor ongeoefende oren is het vrijwel onmogelijk onderscheid te maken tussen inkomend en uitgaand vuur, vooral voor mensen die zich dicht bij het front bevinden. Dat verschil maakt weinig uit voor burgers die in paniek zijn en vaak uit angst hun huis ontvluchten, maar voor onderzoekers is het van het grootste belang.”

Gefabriceerd “bewijsmateriaal”

Conflictsituaties kunnen een zeer gepolitiseerde, gepolariseerde situatie creëren waardoor zelfs mensen en organisaties beïnvloed kunnen worden die bekend staan om hun geloofwaardige en objectieve werk, schrijft Rovera: “Betrokkenen en belanghebbenden kunnen uitzonderlijk ver gaan in het manipuleren of fabriceren van ‘bewijsmateriaal’, voor interne of externe consumptie.” Als voorbeeld noemt zij gemanipuleerde video’s, gefilmd op andere momenten of plaatsen, die in de “YouTube-oolog” worden gepresenteerd als “bewijs” van wreedheden die een van de partijen in Syrië zou begaan.
Een onderzoek van de BBC liet onlangs zien dat hetzelfde gebeurde met beelden die werden gepresenteerd als deel van het Gazaconflict, maar afkomstig waren uit bijvoorbeeld Syrië . Rovera:

“Zelfs wanneer zij desinformatie en misinformatie negeren, moeten onderzoekers zich ervan bewust zijn dat deze toch bijdraagt aan hun waarneming van gebeurtenissen, het narratief rond de gebeurtenissen, en het gedrag van mensen die het in goed vertrouwen aannemen en internatliseren. Dit geldt voor slachtoffers, getuigen en andere potentiële bronnen.”

Liegen uit angst

“Angst kan slachtoffers en getuigen ertoe brengen om bewijsmateriaal achter te houden of bewust onjuiste verslagen te geven van incidenten”, waarschuwt Rovera. Speciaal over Gaza zegt zij:

“In Gaza kreeg ik onvolledige of onjuiste informatie van familieleden van burgers die per ongeluk waren gedood door ‘bedrijfsongevallen’ met explosies, of door raketten die door Palestijnse gewapende groepen naar Israel waren afgeschoten maar slecht functioneerden, en over burgers die waren gedood door Israelische aanvallen op nabijgelegen stellingen van Palestijnse gewapende groepen. Geconfronteerd met ander bewijsmateriaal dat langs andere weg was verkregen, zeiden sommigen dat zij bang waren voor wraakoefeningen door de gewapende groepen.”

“De middelen waarover onderzoekers beschikken zijn in de loop der jaren enorm verbeterd, maar sommige dingen veranderen niet,” schrijft Rovera, “en dat geldt vooral voor de noodzaak om strikt en onpartijdig te werk te gaan.”

 

dinsdag 29 juli 2014

Hamas intimideert journalisten in Gaza die misbruik van burgers aan de kaak stellen

 

Dit verklaart ten dele waarom de berichtgeving in de media vaak zo eenzijdig is, en waarom we zo weinig horen over wangedrag en misbruik van burgerlijke doelen door Hamas. Het is echter onbegrijpelijk dat verslaggevers en commentatoren in het veilige Europa geen aandacht vragen voor dit probleem: journalisten in Gaza zijn niet vrij en worden geïntimideerd door Hamas. Het is daarom onmogelijk om vanuit Gaza objectief verslag te doen van wat er gebeurt. Je zou van professionele journalisten wat dit betreft enige openheid en eerlijkheid verwachten. Mede gezien de enorme nadruk die er altijd wordt gelegd op de ‘oppermachtige, goed geoliede en effectieve Israellobby met haar louche taktieken’. Maar ik ben er nog niks over tegengekomen in een Nederlandse krant of het NOS journaal....

 

The article was later removed from Libération’s website. The site says this was done at the request of the reporter, whom it names.

Photographers documenting armed men dressed in civilian clothing and terrorists shooting rockets from within schools are routinely the subject of Hamas harassment, a well-placed Israeli official said. “Whenever they’re here [in Israel], they [foreign journalists] complain about restrictions and censorship and so on. But when they get bullied in Gaza, they’re too scared to say anything, and so this is swept under the rug.”

 

RP

--------

 

Hamas threatening journalists in Gaza who expose abuse of civilians

http://www.timesofisrael.com/hamas-threatening-journalists-in-gaza-who-expose-abuse-of-civilians/

Reporters are bullied, have equipment confiscated, barred from sensitive sites… but they don’t report it. ‘They’re too scared,’ says Israeli official, lamenting capitulation to harassment

 TIMES OF ISRAEL STAFF July 28, 2014, 4:24 pm 

 

Media representative broadcasting from Israel's border with Gaza, on the second day of Operation Protective Edge, July 9, 2014. (illustrative photo credit: Yonatan Sindel/Flash90)

 

Several Western journalists currently working in Gaza have been harassed and threatened by Hamas for documenting cases of the terrorist group’s involvement of civilians in warfare against Israel, Israeli officials said, expressing outrage that some in the international media apparently allow themselves to be intimidated and do not report on such incidents.

The Times of Israel confirmed several incidents in which journalists were questioned and threatened. These included cases involving photographers who had taken pictures of Hamas operatives in compromising circumstances — gunmen preparing to shoot rockets from within civilian structures, and/or fighting in civilian clothing — and who were then approached by Hamas men, bullied and had their equipment taken away. Another case involving a French reporter was initially reported by the journalist involved, but the account was subsequently removed from the Internet.

Officials in Jerusalem said incidents like these underline Israel’s claim that Hamas doesn’t shy away from violence to control the flow of information out of Gaza and that the terrorist group intimidates and threatens journalists in the Strip who seek to report objectively about the conflict.

“We have no doubt that Hamas, through coercion and violence, limits the freedom of foreign journalists in Gaza,” an Israeli official told The Times of Israel. “Walking around Gaza with a camera and asking people what they think is not like walking around New York or London. People are not free to say their true opinions. It’s a bit like asking Syrians in government-controlled areas of Damascus if they like President [Bashar] Assad.”

Hamas has indisputably used violence against reporters who have covered stories it doesn’t like, the official said. And it has emphatically limited reporters’ access to aspects of Hamas operations that would reflect to its detriment. One example of this relates to Gaza’s Shifa hospital, the official added. “We know that downstairs there is a Hamas command and control center and that Hamas leaders are hiding there. No reporter is allowed to go anywhere downstairs. They’re only allowed to work upstairs to take pictures of casualties, the pictures that Hamas wants them to take.”

Shifa has indeed “become a de facto headquarters for Hamas leaders, who can be seen in the hallways and offices,” the Washington Postreported on July 15. The Wall Street Journal‘s Middle East correspondent, Nick Casey, wrote on Twitter that Hamas uses Shifa “as a safe place to see media,” but removed the post afterwards.

 

Last week, a correspondent for the local Ouest France daily newspaper told Libération, another French daily, about how he was interrogated and intimidated by Hamas officials in what appeared to be their office in Shifa.

“A few meters from the emergency room, where the injured from the bombings kept on coming in, in the outpatient ward, [the reporter] was received in ‘a small section of the hospital used as an office’ by a group of young combatants,’” the article read. “Surprisingly, they were all well-dressed, ‘in civilian clothing, with a gun under the shirt, and some had walkie-talkies.’” He was ordered to empty his pockets, to remove his shoes and belt, then was taken to a hospital room that appeared to serve the men as their command office, the reporter recalled.

The journalist, who has family living in Gaza, was then interrogated by one of the Hamas men. “Who are you? What’s your name? What are you doing?” The Hamas fighter also asked the journalist whether he spoke Hebrew or had any ties to the Palestinian Authority in Ramallah. “The young Hamas supporters insistently ask the question: ‘Are you a correspondent for Israel?’” he recalled in the article. The reporter asserted that he works for French and Algerian media only, but was eventually told to leave Gaza and stop working.

The article was later removed from Libération’s website. The site says this was done at the request of the reporter, whom it names.

Photographers documenting armed men dressed in civilian clothing and terrorists shooting rockets from within schools are routinely the subject of Hamas harassment, a well-placed Israeli official said. “Whenever they’re here [in Israel], they [foreign journalists] complain about restrictions and censorship and so on. But when they get bullied in Gaza, they’re too scared to say anything, and so this is swept under the rug.”

Reporters Without Borders, a group advocating press freedom and the freedom of information, last week published a lengthy article about the Gaza conflict, harshly criticizing Israel for various alleged offenses. It made no mention of Hamas harassment of foreign journalists in Gaza.



Read more: Hamas threatening journalists in Gaza who expose abuse of civilians | The Times of Israel http://www.timesofisrael.com/hamas-threatening-journalists-in-gaza-who-expose-abuse-of-civilians/#ixzz38oKbaRQJ 
Follow us: @timesofisrael on Twitter | timesofisrael on Facebook

 

maandag 28 juli 2014

Bedankbrief van Hamas aan de media

 

Het ligt er natuurlijk wat te dik bovenop, maar ik denk inderdaad dat Hamas weinig te klagen heeft over de berichtgeving. Vier keer een staakt het vuren weigeren maar van de media horen we het alleen wanneer Israel een staakt het vuren niet meteen en onvoorwaardelijk accepteert. Wanneer een school wordt geraakt door een granaat dan gaat men er zonder meer vanuit dat Israel dat heeft gedaan, en nog wel expres. Wanneer een Palestijnse functionaris (waarschijnlijk dus van Hamas) aan de NOS verslaggever vertelt dat Israel expres de waterleiding heeft gebombardeerd, dan gelooft men dat zonder meer, en even informeren bij de andere kant wat er is gebeurd, is dan uiteraard niet nodig. Wanneer Hamas of UNRWA (dit komt op hetzelfde neer) zegt dat er vooral vrouwen en kinderen zijn omgekomen in Gaza, dan neemt men dat klakkeloos over. Etc. Etc.

 

RP

-------------

 

Bedankbrief van Hamas aan de media

 

Door Noah Beck. Vertaling: Vederso, 27 juli 2014.

 

Beste leden van de mainstream media,

U bent geweldig geweest!

Iedereen weet dat we oorlogen met Israël beginnen die we niet militair kunnen winnen, maar wel omdat de echte overwinning plaatsvindt als u voorspelbaar elke keer weer onze kant kiest.
En u heeft deze strategie van ons ondersteund en we willen onze erkentelijkheid tonen voor uw behulpzaamheid.

In het bijzonder danken wij u voor:

Dat u zich zo veel meer op ons lijden richt dan op dat van iemand anders. Nigerianen moeten in veel grotere aantallen sterven voordat u er kennis van neemt, dus zijn we blij dat u zo veel meer waarde aan ons leven hecht.

Het minimaliseren van uw berichtgeving over onze aanvallen die tot een militaire reactie van Israël leiden en in het algemeen van het verstrekken van zo weinig context dat buitenstaanders denken dat Israëli’s gewoon Palestijnen voor de lol doden.
We zijn hiervoor vooral de Franse media dankbaar. Hun valse berichtgeving over het conflict is zo eenzijdig dat ze moslims in heel Frankrijk aanzetten tot het aanvallen van Joden en synagogen en dat wordt in ons antisemitisch wereldbeeld zeer op prijs gesteld. Hoewel het vervelend is dat dergelijke aanvallen iedereen eraan herinneren waarom Joden een eigen staat moeten hebben.

 

Het benadrukken van het aantal burgerdoden zonder uit te leggen dat onze rapporten van de slachtoffers overhaast zijn opgesteld en het aantal overdreven is en (2) dat we deze aantallen doden maximaliseren door het gebruik van de Palestijnen om onze wapens te beschermen en hen aansporen om in het gebied te blijven.
Terwijl het Israëlische leger de inwoners van Gaza waarschuwt te evacueren, in hun vervelende pogingen om onze burgerslachtoffers te minimaliseren.

 

Nooit het feit noemt dat als we miljoenen Israëli´s konden doden, we dat zouden doen. Ons Handvest vraagt immers om de vernietiging van Israël en het uitroeienvan de Joden. Net zoals de kapers van 9/11 er het beste van maakten, zij hadden ook graag veel meer Amerikanen gedood (bijvoorbeeld met behulp van massavernietigingswapens).
Ook wij zouden graag veel meer Israëli’s vermoorden. Inderdaad hebben we bij verschillende gelegenheden met opzet gericht op de kernreactor van Israël, met dit doel in het achterhoofd. Gelukkig meldt u nooit de genocidale intentie achter onze aanvallen. Terwijl u van Israël altijd de “onevenredige” reactie vermeldt.

 

Nooit heeft u ons Jihadisten genoemd, hoewel we ook christenen vervolgen. Net zoals ISIS, dat juist in Mosul christenen dwong zich te bekeren tot de islam. De gedwongen bekering, het uitzetten, of de moord op christenen en andere religieuze minderheden door radicale islamieten gebeurt al meer dan 1400 jaar, uitgebreid gedocumenteerd in het boek Crucified Again.
Fantastisch dat u dat weglaat in uw berichtgeving over ons conflict met Israël.

 

Door het bagatelliseren van hoe slecht we zijn voor de inwoners van Gaza, door bijvoorbeeld niet te berichten over onze aanval op de Israëlische energiecentrale die elektriciteit levert aan 70.000 inwoners van Gaza. Gelukkig heeft u ook genegeerd hoe de Israëli’s – in hun stomme vertoning van goedhartigheid – hun werknemers aan de gevaren van onze raketten hebben blootgesteld zodat ze de spanning op het elektriciteitsnet naar Gaza zouden kunnen herstellen.

Door nauwelijks te berichten over onze corruptie, oneerlijke rijkdom of grote uitgaven voor tunnels om Israël aan te vallen, terwijl de gewone Palestijnen steeds armer werden.

Hoe u de ogen sloot toen – ook weer om Palestijnse doden te maximaliseren – wij onze raketten in een door UNWRA gerunde school opsloegen. En hoe, toen UNWRA dat ontdekte, ze gewoon onze raketten weer aan ons overdroeg.

Arabieren negeert die de moed hebben om ons te bekritiseren – zoals Dr. Tawfik Hamid, een radicale islamiet die een hervormer werd en die het Palestijnse lijden volledig aan ons verwijt.

Het negeren van de humanitaire dwaasheid van Israëli’s bij het verstrekken van medische hulp in hun ziekenhuizen en veldhospitalen aan diezelfde terroristen die hen probeerden te doden.

Door niet de enorme terughoudendheid van Israël te erkennen. Hadden we tegen het Syrische Assad-regime moeten vechten, zou inmiddels Gaza met de grond gelijk zijn gemaakt – verwoest door bommen in olievaten, gifgas en andere aanvallen die veel meer lukraak dan de gerichte aanvallen van Israël zijn. En natuurlijk, als Syrië ons zou doden, dan zou het u bijna niet kunnen schelen.
Maar gelukkig, we hebben te maken met Israël – dat land dat iedereen zo graag wil haten – dus hier kunnen wij rekenen op uw behulpzame berichtgeving.

Door het weglaten van hoe Israël ervoor koos om tientallen soldaten op te offeren toen ze onze tunnels en wapens in dichtbevolkte gebieden zoals Shejaiya vernietigden. Als ze hadden gekozen voor luchtaanvallen – waarbij hun soldaten geen risico lopen – vele duizenden Palestijnen zouden zijn gedood.

Dat u uw lezers niet vertelt wat we openlijk zeggen in het Arabisch: dat we een wapenstilstand gewoon zien als een kans om ons opnieuw te bewapenen voor onze volgende oorlog tegen Israël – zoals onze woordvoerder, Musheer Al Masri, onlangs op tv verklaarde.

Door niet te vermelden dat Israël niets kan doen om vrede met ons te krijgen. Immers, Israëli´s beëindigden hun bezetting van Gaza in 2005 en we zijn hen sindsdien aan het beschieten. Het werkt een beetje op onze zenuwen dat Israël zijn grenscontroles gebruikt om onze herbewapening en de bouw van grensoverschrijdende aanvalstunnels te beperken.
Maar – met uw hulp – zal misschien het volgende staakt-het-vuren de blokkade van Israël opheffen, zodat we gemakkelijker onze wapens kunnen aanvullen en onze tunnels voor onze volgende aanval kunnen herstellen. En ja, we zijn in verlegenheid gebracht dat onze Arabische mede-moslims in Egypte er ook voor hebben gekozen de grens te sluiten vanwege de problemen die we hebben veroorzaakt.

Dat u de lezer er niet aan herinnert, wanneer u potentiële wapenstilstandsregelingen meldt, dat wereldmachten niet meer in staat zijn om te zorgen voor een gedemilitariseerd Gaza dan ze in staat waren Hezbollah in Zuid-Libanon te ontwapenen.

 

Serieus, u bent GEWELDIG geweest. Ga vooral zo door!

Met liefde,
Hamas

 

P.S.: Veel dank ook aan de talloze demonstranten rond de wereld die uw voorbeeld volgen, ons aanmoedigen en ons bestaan rechtvaardigen!

 

zaterdag 26 juli 2014

Gaza conflict: wie beschoot de UNRWA school? (IMO)

 

 

http://www.israel-palestina.info/actueel/2014/07/26/gaza-conflict-wie-beschoot-de-unrwa-school/  

= IMO Blog = 

Afgelopen donderdag was er veel media aandacht voor de (vermeende) Israelische beschieting van een UNRWA school in Beit Hanoun in de Gazastrook. 'Wat? Schiet dat wrede Israel nu ook al op onschuldige kindertjes in VN scholen? Het moet niet gekker worden!'  In werkelijkheid werd de school per ongeluk geraakt, wat iet anders is, en veel minder impact heeft, dan een beschieting die tot doel heeft een gebouw en de daar aanwezigen te vernietigen. Belangrijker is dat helemaal niet duidelijk is van wie de granaten kwamen en wat de toedracht was. Er werd in de buurt gevochten door Israel en Hamas, zo schrijft The Times of Israel:

Errant Israeli shell, Palestinian rocket may have hit school — Channel 2.  An Israeli mortar shell may have hit the UNRWA school in which 15 Palestinians are said to have been killed today, Channel 2′s Ehud Ya'ari says, citing Israeli military sources. It was one of nine shells fired at a Hamas target — but went off course, "possibly" hitting the school instead.
Ya'ari adds, however, that a Palestinian rocket also hit the compound, and indicates that UNRWA officials have acknowledged this. Two hours ago, UNRWA spokesman Chris Gunness tweeted that Hamas rockets were falling in Beit Hanoun, where the school is located, earlier today.

Toch meldde de NOS onder de kop Israël bestookt VN-school: 15 doden:

Bij een aanval op een schoolgebouw van de Verenigde Naties in de Gazastrook zijn zeker 15 doden gevallen. Dat zeggen Palestijnse bronnen en journalisten die ter plekke waren. Meer dan 200 mensen zijn gewond geraakt.

De aanval was in Beit Hanoun, dicht bij de grens met Israël. In de school hadden honderden mensen toevlucht gezocht voor Israëlische tank- en raketaanvallen.

De school zou vier keer zijn beschoten. Ooggetuigen melden dat de meeste slachtoffers vrouwen en kinderen zijn die op de binnenplaats van het complex stonden.

Juist ja, Palestijnse bronnen. Die zijn bij de NOS, en andere media, blijkbaar per definitie betrouwbaar. Het commentaar van militair expert Ehud Yaari is dat uiteraard niet. Dat Hamas burgers instrueert om iedere dode automatisch een onschuldig burgerslachtoffer te noemen, is uiteraard irrelevant. Dat heet onpartijdigheid en objectiviteit. Ook Trouw en de Volkskrant gaan er zonder meer vanuit dat Israel de school (bewust) heeft beschoten. Er worden uitsluitend (pro)Palestijnse bronnen aangehaald. Als klap op de vuurpijl herhaalt men een totaal ongefundeerde aantijging van de UNRWA directeur in Gaza:

Robert Turner, de directeur van het UNRWA in Gaza, zei tegen Al Jazeera dat het Israëlische leger niet heeft gewaarschuwd voor de aanval.

CNN is een stuk evenwichtiger, en geeft naast de versie van UNRWA ook de Israelische:

The IDF said it had told people at the school to evacuate because of the fighting in the area and given a four-hour window to get people out. Israeli officials told CNN they had warned U.N. officials for three days to evacuate.

Ook meldt men dat er op Israelische troepen geschoten zou zijn. Waarom kunnen Nederlandse media naast Palestijnse en VN bronnen (wat praktisch hetzelfde lijkt, zeker waar het UNRWA betreft) niet ook Israelische aanhalen? Waarom is dat zo moeilijk? Waarom is men weer zo schaamteloos partijdig? Waarom neemt men voetstoots aan dat Israel zo'n beschieting op zijn geweten heeft, terwijl er daar in de buurt door twee partijen wordt gevochten?

Ik heb me al eerder deze week aan de NOS geërgerd, toen men weer eens een uitgebreide reportage had over Palestijnse slachtoffers in de wijk Shejaija, zonder een woord te zeggen over de vele raketten die van daaruit op Israel zijn afgevuurd. Er was overigens wel ook een reportage uit Israel: daarop zag men mensen relaxen aan het strand. Waarom geen schuilkelders en angstige gezinnen werden getoond, is me een raadsel.

Gisteren had de NOS een item over watertekort in Gaza en liet zien hoe Israel vorige week de waterleiding bombardeerde die aan 150.000 mensen water levert. Men liet vervolgens een lokale medewerker (dus van het Hamas bestuur) aan het woord, en op de vraag 'Waarom bombarderen ze dit?' zei hij: 'Om te vernietigen, om ons te laten voelen dat er een watertekort is. De waterleiding is aangelegd toen de Israeli's hier in Gaza waren, dus het kan geen vergissing zijn, ze wisten waar die ligt'. Niks geen wederhoor uiteraard vanzelfsprekend, want Hamas leden spreken toch gewoon de waarheid, dat weten we toch? Moet dit doorgaan voor onafhankelijke journalistiek?

Overigens zijn nu twee keer vlak achter elkaar wapens aangetroffen in een UNRWA school. De eerste keer zijn die overhandigd aan de 'lokale autoriteiten, zo meldde de VN, en dat zijn, juist ja, Hamas. Dat zij de zaak maar eens tot op de bodem uit gaan zoeken. Inmiddels zijn die raketten verdwenen, zo meldt een woordvoerder van Ban Ki-Moon.  Ban zelf is 'geschokt' en eist een 'uitgebreid onderzoek naar de omstandigheden waarin dit heeft kunnen gebeuren'. Tja, wat zou daar toch de reden van kunnen zijn? Misschien kan de VN er een 'fact finding mission' heen sturen, die de Hamas autoriteiten eens kritisch aan de tand gaat voelen? Ik zou dan wel een legertje meesturen voor de veiligheid van de geachte VN delegatie.

Ratna Pelle

 

De doden in het Gaza conflict (IMO)

 

 

http://www.israel-palestina.info/actueel/2014/07/26/de-doden-het-gaza-conflict/

= IMO Blog = 

Het huidige Gaza conflict wordt (wederom) ook in de media uitgevochten. In de berichtgeving wordt vooral Israel als agressor neergezet, en ligt de nadruk op onschuldige Palestijnse slachtoffers. Intussen hopen de laatste dagen de bewijzen zich op dat Hamas doelbewust haar eigen burgers in gevaar brengt en als menselijk schild gebruikt.

Dit verwijt wordt door velen, ook in de zogenaamde kwaliteitsmedia, afgedaan als Israelische propaganda. Hamas zou simpelweg niet de middelen hebben die Israel wel heeft om haar eigen burgers te beschermen, en omdat heel Gaza dichtbevolkt is, bevinden raketlanceerinstallaties of commandocentra zich automatisch altijd ook in de buurt van burgerdoelen, dus Israel kan altijd zeggen dat Hamas dat expres heeft gedaan. Ook het feit dat Israel burgers van tevoren waarschuwt wordt vaak afgedaan met het argument dat Gaza zo vol is dat men geen kant op kan, en overal beschoten kan worden.

Dat doet uiteraard geen recht aan de precisie waarmee de Israelische wapens een specifiek doelwit kunnen treffen en de goede inlichtingen die men heeft verzameld over de doelwitten. Natuurlijk is het tragisch wanneer men zijn huis moet ontvluchten om elders af te wachten wat er straks nog van over is. Maar Hamas spendeert wel vele miljoenen aan een uitgebreid tunnelstelsel (met bedrading, licht en gestut), en aan de veiligheid van de eigen manschappen en leiders. Hamas leiders zelf leven ook een lekker leventje, vooral buiten de Gazastrook in de Golfstaten.

Hamas tactieken en burgerdoden

Wanneer je wapens in moskeeën en scholen opslaat en commandocentra in ziekenhuizen opzet, zijn gevluchte burgers daar inderdaad minder veilig geworden, ondanks het feit dat Israel nooit zulke doelen zal aanvallen zonder enige waarschuwing vooraf. Vol ongeloof las ik dat Hamas een door Israel opgezet veldhospitaal aan de grens met Gaza heeft beschoten. Ook belette Hamas Gazanen om zich er te laten behandelen. Dat Hamas burgers oproept op de daken van huizen van haar leiders te zitten zodat Israel ze niet kan treffen zonder een hoop burgerslachtoffers te maken, is niet nieuw. Eveneens bekend is dat men zich verkleedt als vrouw of uniformen van het Israelische leger gebruikt, of ambulances om zich te verplaatsen. Dit soort zaken zijn allemaal in strijd met het oorlogsrecht, maar daar hoor je de media en de zogenaamde mensenrechtenexperts zelden over. Hamas heeft bovendien het Al-Wafa ziekenhuis in Gaza als commandocentrum gebruikt en Israelische troepen hier vandaan beschoten. Israel heeft daarop de directeur van het ziekenhuis gewaarschuwd. Pas nadat het ziekenhuis was geëvacueerd en er geen patiënten meer in het gebouw waren (bevestigd door de VN), werd het door Israel gebombardeerd. Dat Hamas weinig geeft om de veiligheid van haar eigen burgers blijkt ook uit het grote aantal projectielen dat per ongeluk in Gaza zelf landt en daar slachtoffers maakt (dit zijn er meer dan in Israel, omdat Gazanen geen alarm hebben en geen raketafweer systeem en geen schuilkelders). Alleen al van 8-16 juli zijn er volgens de IDF 100 raketten vanuit Gaza in Gaza zelf neergekomen.

Media

De berichtgeving over het opgelaaide geweld is dit keer wat bescheidener, omdat de aandacht, geheel terecht, uitgaat naar de vreselijke vliegramp in Oekraïne. Dat belet de media echter niet om wederom de suggestie te wekken dat Israel op alles schiet wat los en vast zit en roekeloos slachtoffers maakt. Monique van Hoogstraten zei een paar dagen geleden in een verder nog redelijk evenwichtig verhaal dat het enige waar beide partijen tot nu toe in zijn geslaagd, is om veel slachtoffers bij elkaar te maken. Nu.nl schreef onlangs:

Die hebben 650 Palestijnen het leven gekost, onder wie meer dan 150 kinderen. Meer dan 4000 mensen zijn gewond geraakt.

Volgens Pillay wijzen de aanvallen op burgers, de dood van kinderen en de verwoesting van woningen als strafmaatregel op ernstige schendingen van het internationaal humanitair recht. Ze veroordeelde ook de beweging Hamas wegens het beschieten van Israël met raketten.

Ik vraag me af wat de bron voor die dodenaantallen is. Het is bekend uit o.a. Cast Lead dat Palestijnse bronnen het aantal burgerslachtoffers schromelijk overdrijven. Dit jaar zijn daar zelfs expliciet instructies voor gegeven. Hamas heeft daar ook een duidelijk motief voor: hoe meer burgerslachtoffers, hoe meer Israel onder druk komt te staan met haar aanvallen, die Hamas hard treffen, te stoppen, en hoe makkelijker Hamas sympathie kan verwerven voor haar eisen. Daarnaast geeft men niet graag toe dat men veel strijders is verloren omdat dat als zwakte kan worden uitgelegd. In werkelijkheid zijn hoogstwaarschijnlijk veel meer strijders dan burgers omgekomen. Uit statistieken blijkt dat de meeste slachtoffers mannen tussen de 18 en 48 zijn. Ouderen, kinderen en vrouwen zijn in de minderheid.

De Telegraaf schreef onlangs:

Zo’n 1000 Palestijnse moslims hebben in de Gazastrook hun toevlucht gezocht in een 12e eeuwse Grieks-orthodoxe kerk nadat het Israëlische leger hun wijk in Gaza in puin had geschoten. Zondag kwamen 72 mensen, meest vrouwen en kinderen, om het leven in de wijk Shejaia.

Vanuit die wijk zijn honderden raketten op Israel afgeschoten, en er liggen meer dan tien tunnels die zijn aangelegd voor terroristische aanslagen en infiltraties in Israel. Een Canadese journalist twitterde dat hij er een als vrouw verklede Hamas terrorist had gezien, het geweer stak onder de jurk uit. Het is een van de wijken waar Hamas het sterkst is, en het was duidelijk dat wanneer Israel de raketaanvallen maar ook het netwerk van tunnels wil aanpakken, dat het niet om deze wijk heen kan. Daarom had men de bewoners dagen van te voren gewaarschuwd en opgeroepen de wijk te verlaten. Hamas hield dit echter tegen; het vecht liever in een wijk vol burgers, omdat Israel dan veel terughoudender moet optreden om niet al teveel burgerslachtoffers te maken – waar zij immers uitsluitend de schuld van krijgt.  En voorts nogmaals de vraag: hoe weet De Telegraaf dat de meeste slachtoffers vrouwen en kinderen zijn? Dat hebben ze ofwel van een onder het gezag/toezicht van Hamas staand ministerie of organisatie, of van plaatselijke doktoren/ooggetuigen, en van beide is bekend dat men niet per se de waarheid spreekt en vooral ook onder druk staat om niet eerlijk te zijn.

Ook in andere artikelen wordt steevast beweerd dat het merendeel van de slachtoffers burgers zijn en dat er zoveel kinderen zijn getroffen. Hierbij beroept men zich met name op de VN, die hoogstwaarschijnlijk afgaat op cijfers van de Hamas autoriteiten en de UNRWA, die ook door Hamas wordt gedomineerd. Een Israelische bron zegt dat er ruim 200 terroristen zijn getroffen, 241 burgers en 229 mensen van wie nog niet duidelijk is wat hun rol was. Daarbij blijkt uit een analyse van de leeftijdsopbouw van de slachtoffers en de man-vrouw verhouding dat er waarschijnlijk een flink aantal strijders bijzit: 60% bestaat volgens Al Jazeera uit mannen tussen de 18 en de 38; zo’n 80% is man. Als Israel vooral burgers zou hebben getroffen, zou de leeftijdsopbouw veel dichter bij dat van Gaza moeten liggen: ongeveer evenveel mannen en vrouwen en veel meer kinderen. De helft van de bevolking is immers jonger dan 18. Er zijn dus eigenlijk juist relatief weinig vrouwen en kinderen slachtoffer.

Ik wil met deze opmerkingen de ernst en de tragiek van de slachtoffers op geen enkele wijze bagatelliseren; ik wil alleen duidelijk maken dat er vraagtekens zijn te plaatsen bij de aanname dat de meeste slachtoffers burgers zijn, en dat er zoveel vrouwen en kinderen omkomen. Als je de media mag geloven, lijkt het wel alsof er vooral vrouwen en kinderen worden getroffen en nauwelijks mannen.

Ratna Pelle

 

maandag 23 juni 2014

Abbas' vrouw in Israelisch ziekenhuis: Israel 21c versus de NOS

 

Onlangs werd de vrouw van Abbas geopereerd in een Israelisch ziekenhuis, zo schrijft o.a. Israel 21c:

 

Machmoud Abbas’ wife hospitalized in Tel Aviv

http://israel21c.org/news/abu-mazens-wife-hospitalized-in-tel-aviv/

 

While Israel searches for three teens presumably kidnapped by Hamas terrorists, Palestinian Authority leader’s wife undergoes surgery at Israeli hospital.

 

Operating room at Assuta hospital in Tel Aviv. (Roni Schutzer/Flash90)

Palestinian Authority leader Mahmoud Abbas’s wife, Amina Abbas (Umm Mazen), was discharged from the Assuta hospital in Tel Aviv today (June 15) after a successful leg operation on Friday, according to a report by Ynet. Her surgery took place at the same time three Israeli teens went missing and were apparently kidnapped by Palestinian terrorists.

According to the report, Umm Mazen checked into the private hospital on Thursday night. She had round the clock security guards posted outside her room.

Israeli doctors regularly treat Palestinian patients. Hamas leader Ismael Haniyeh’s granddaughter was treated at Schneider Children’s Medical Center in Petah Tikva this past November.

And earlier this month, his mother-in-law was granted entry from the Gaza Strip to receive cancer treatment at a Jerusalem hospital.

 

De NOS moet er natuurlijk weer een negatieve draai aan geven en bericht:

 

Vrouw Abbas in ziekenhuis Israël

zondag 15 jun 2014, 21:39 (Update: 15-06-14, 21:56)

De Assuta-privékliniek in Tel Aviv Google Streetview

 

De vrouw van de Palestijnse leider Abbas is aan haar been geopereerd in een ziekenhuis in Israël. Ze lag in een privé-kliniek in Tel Aviv op hetzelfde moment dat de Israëlische premier Netanyahu haar man verantwoordelijk stelde voor de ontvoering van drie Israëlische tieners.

De aanwezigheid van Amina Abbas in het ziekenhuis werd zorgvuldig geheim gehouden. Ze lag in een privé-kamer op de zevende verdieping van het ziekenhuis en werd omringd door veiligheidspersoneel. Ze is vandaag uit het ziekenhuis ontslagen.

De Israëlische gezondheidszorg is veel beter dan de Palestijnse. Daarom maken veel Palestijnse functionarissen gebruik van deze diensten.

Vooral dat “op hetzelfde moment dat de Israëlische premier Netanyahu haar man verantwoordelijk stelde voor de ontvoering van drie Israëlische tieners” is natuurlijk weer lekker suggestief. Het is natuurlijk best bijzonder dat Israel de vrouw van een volk waarmee het toch een stevig conflict heeft, behandelt en goed beveiligt. Abbas is kort tevoren een eenheidsregering met Hamas aangegaan, een organisatie die te pas en te onpas roept dat het ‘het hele land wil bevrijden’ en nooit vrede zal sluiten met Israel. Een organisatie ook, die hoogstwaarschijnlijk achter de ontvoering van de drie Israelische tieners zit. Als je dus een tegenstelling wilt toevoegen om de nieuwswaardigheid van Amina Abbas’ ziekenhuisopname in Israel te benadrukken, dan was zoiets meer op zijn plaats geweest, maar dat zou Israel in een positief daglicht zetten, en dat wil de NOS, zo lijkt het, koste wat het kost voorkomen. Vandaar dat men die uitspraak van Netanyahu zo, zonder enige contekst, aanhaalt, zodat het lijkt alsof Israel toch weer onredelijk is. Immers, wat kan die arme Abbas eraan doen dat Hamas die tieners heeft ontvoerd? Het zijn dit soort dingen (merk ook op dat het behandelen van de kleindochter van Haniyeh, nog uitzonderlijker, helemaal niet wordt vermeld, een zeer nieuwswaardig feit dat voor de hand zou liggen aan te halen) waarin de visie van de NOS op het conflict en Israel als hoofdschuldige daarin, doorklinkt.

 

RP

 

maandag 26 mei 2014

Media hebben hun oordeel al klaar (IMO)

 

 

http://www.israel-palestina.info/actueel/2014/05/25/media-hebben-hun-oordeel-al-klaar/  

= IMO Blog =  

Ik eindigde mijn vorige blog met de constatering dat (pro)-Palestijnse bronnen slachtoffers aan Palestijnse kant weleens willen overdrijven, ensceneren of ten onrechte aan Israel toeschrijven, en gaf daar verschillende voorbeelden van. Je zou verwachten dat journalisten daarmee bekend zijn en daarom enige scepsis betrachten tegenover deze bronnen. Daar is echter niks van te merken in de Nederlandse media, waar het al op voorhand vast lijkt te staan dat Israel de boosdoener is en de Palestijnen onschuldig waren.

Een ANP bericht dat op diverse websites stond, geeft alleen de visie van Defence for Children die beweert dat de tieners onrechtmatig zijn doodgeschoten en het mogelijk om oorlogsmisdaden gaat. De Telegraaf spreekt zelfs van een ‘zeer schokkende video’. De nieuwslezeres van de NOS zei dinsdag in het Achtuur journaal: ‘Het lijkt er sterk op dat er dit keer met scherp is geschoten en de Palestijnen niks deden’. Monique van Hoogstraten meldt in de aansluitende reportage dat ‘een woordvoerder van het Israelische leger ietwat honend laat weten dat de kogel er vast later in is gedaan’ (in de rugzak, die de vader van een van de vermoorde ‘kinderen’ aan Van Hoogstraten laat zien), en ontkent dat er met scherp is geschoten. Ze praat verder uitsluitend met Palestijnen, zoals de arts van het ziekenhuis waar de jongens heen waren gebracht en de vader van de jongen, en de filmbeelden met de beweringen van de Palestijnse directeur van Defence for Children komen natuurlijk aan bod.

Ook The Post Online, die normaal gesproken niet van anti-Israelische sentimenten kan worden beticht, weet al zeker dat Israel hier helemaal fout zat en pakt uit met de kop: “Video: koelbloedige executie Palestijnse kinderen door Israel; Sniper schiet 16- en 17-jarige ongewapende Palestijnen dood”. Daaronder een verkorte versie van het ANP bericht dat alleen de beschuldigingen van Defence for Children uitte zonder enige wederhoor. Een dag later heeft men wederom een suggestief stukje onder de kop: “Palestijnse kinderen neergeschoten: mag niet van Facebookers“. Men heeft zich duidelijk geërgerd aan de meest pro-Israel reacties op de facebookpagina van TPO. De reacties op TPO onderscheiden zich wel vaker niet vanwege hun genuanceerde en zorgvuldig onderbouwde stellingname, maar in dit geval schoot het een van de redacteuren kennelijk in het verkeerde keelgat, en dus schreef hij:

LOL-reacties naar aanleiding van deze video waarop is te zien hoe twee Palestijnse jongeren worden doodgeschoten. Israel zou zoiets nooit doen kennelijk, want het IDF vecht uitsluitend met bloemen en knuffels, dus is het ‘een hoax’. Nou weten wij uiteraard ook niet 100 procent zeker of het echt is, we weten alleen dat de verder onafhankelijke organisatie Defence For Children (uitgebreid statement) beweert dat het echt is. 

Hoe dan ook, de LOL-reacties van mensen die serieus geloven dat oorlogsmisdaden altijd maar van één kant komen en op het moment dat ze worden geconfronteerd met misdaden waarmee ze liever niet worden geconfronteerd ‘propaganda!’ schreeuwen willen we u niet onthouden.

Lol. Dus wanneer je serieus vragen stelt bij de videobeelden en de ware toedracht van een en ander ben je een ‘propaganda schreeuwer’ die gelooft dat het IDF vecht met bloemen en knuffels? Kom op zeg. Zoals gezegd, de reacties op TPO zijn niet altijd even genuanceerd, maar in dit geval waren ze wel een begrijpelijke reactie op een al even suggestief stukje van de TPO redactie. Ik heb overigens niet eerder gezien dat een apart artikel werd gewijd aan een paar ongenuanceerde reacties op een nieuwsbericht. Er zijn inderdaad mensen die alles wat Israeli’s aan onrechtmatigs doen als propaganda afdoen en dat is natuurlijk onjuist; aan beide kanten vinden misstanden plaats. In dit geval zijn er echter gewoon duidelijke aanwijzingen dat een en ander niet klopt in het verhaal van Defence for Children. Die jongens zijn dood en dat is erg genoeg, maar de toedracht is bepaald onduidelijk.

Het lijkt erop dat Nederlandse media de visie van Israel algemeen beschouwen als irrelevant en leugenachtig, vandaar dat die vaak gewoon helemaal wordt weggelaten, of kort en sceptisch vermeld. Israel heeft na een voorlopig kort onderzoek een uitgebreider onderzoek aangekondigd en het was netjes geweest als de media hun oordeel hadden opgeschort totdat de uitkomsten van dat onderzoek bekend zijn, en hadden aangegeven dat zowel het Israelische leger als de Palestijnen niet op hun woord geloofd kunnen worden. Daarbij heeft Israel in het verleden doorgaans schuld bekend als er fouten waren gemaakt en werden de schuldigen gestraft, zij het dat die straffen vaak nogal laag waren. Dat het ook anders kan, en je zo’n zaak objectief kunt verslaan, zonder partij te kiezen en de propaganda van een van beide kanten voor zoete koek te slikken, laat het Duitse Der Spiegel zien. Misschien dat Nederlandse correspondenten en het ANP daar eens een stage kunnen lopen?

Overigens lijkt Times of Israel correspondent Avi Issacharoff de videobeelden te geloven, en vraagt zich af of de soldaten die schoten niet gelogen konden hebben.

According to the version of the soldiers and Border Policemen who operated in the area, they refrained from using live ammunition on demonstrators during Nakba Day. This came from the unequivocal order from Central Command headquarters that they were not to use live ammunition unless their lives were clearly at risk.

A report from the government hospital in Ramallah, however, determined that the two slain teens, and the two others injured, were hit by live fire.

Could it be that some Border Policemen or IDF soldiers failed to report using live fire on youths who were throwing stones at them a minute or two before? It is possible that they lied?

Dat is op zichzelf zeker niet uit te sluiten, maar er zijn wel aanwijzingen die dat tegenspreken, nog buiten het feit dat als iemand door een kogel in de borst wordt geraakt, het nogal vreemd is dat hij voorover valt en zijn armen uitstrekt in plaats van in elkaar krimpt. Elder of Ziyon wijst op het feit dat in een CNN reportage duidelijk te zien zou zijn dat met een geweer dat voor rubberkogels wordt gebruikt zou zijn geschoten:

While Nadim and the other youth have had funerals and Palestinian Arab medical reports indicating bullets that tore through their bodies, the CNN footage actually shows without a doubt that the border police bullet that was shot at the time Nawarah fell came from a gun equipped with the extension used to fire rubber bullets. (The bullet that Nawarah’s father says he found in the backpack simply could not have killed him, as the expert in the video notes – a bullet that hits a target does not look like that.)

Ik ben bepaald geen kenner van wapens, maar ik neem aan dat deze analyse hout snijdt. Er staan gedetailleerde afbeeldingen en beschrijvingen bij. Overigens wees ook Missing Peace hier op in haar analyse.  Elder vervolgt:

The CNN footage did not show what was happening around the corner from the building where Nawarah fell down, closer to the Israeli position, and from other footage we know that protesters were throwing and sling-shooting stones to the police from there (out of the view of the security camera footage.)  We cannot tell where the police were firing towards.
Is it possible that Nawarah was hit by a misfired rubber bullet, or a ricochet? Did he fall as soon as he heard the shot? I dislike conspiracy theories on either side and the idea that the youths faked their falls to coincide with the shots and were then whisked away to replaced with similar dead bodies, or to be killed themselves as martyrs, seems far fetched. But no image or video released so far shows Israeli police using anything but tear gas and rubber bullet guns, and there is no way that the damage mentioned in the medical report matches what a rubber bullet could do.  Also, there is no blood visible near the supposed wounds in any of the photos of the youths who were apparently killed.

Kortom, veel vragen en onduidelijkheid. Ook ik vind het niet leuk te speculeren over de hoe dan ook tragische dood van twee jongens. Maar het lijkt ook behoorlijk onwaarschijnlijk dat het verhaal van Palestijnse kant klopt. Er is simpelweg teveel dat daar tegen pleit.

Ratna Pelle